- The second Festival "Inspired Bieszczady" I think it ended and invite you to the third edition for the year! - These words Richard "Bury" Denisiuk farewell at midnight from Saturday to Sunday guests of our festival. But to get to this point, We owe a little back in time, and pass a relationship with the other already, and probably not the last edition of the festival "Inspired Bieszczady", a wiele jest do opowiedzenia.

As the organizers, pomimo doświadczenia wyniesionego z wcześniejszego roku, nie uniknęliśmy nerwów i nieprzespanych nocy. Sen z powiek spędzała nam bieszczadzka kapryśna aura. Deszcz padający niemalże przez cały tydzień wraz z gęstym dywanem chmur leżakujący pomiędzy Łopiennikiem , Honem i Jasłem, nie dodawał otuchy. Jak jednak stwierdziła nasza znawczyni, Bieszczadzkie Anioły, a wraz z nimi i osmolone od dymu ogniska Biesy i Czady będą mieć nas w swojej opiece i po raz kolejny nie pomyliła się. Wieczorne energiczne zaklinanie pogody, którego najczęstszą konsekwencją dnia następnego był ból głowy i ogólne zmęczenie dało niespodziewane rezultaty. Już od czwartku pogoda, nadal grożąca deszczem i pluchą, zdobyła się na odrobinę dobrej woli i wreszcie mogliśmy zdjąć z siebie przeciw deszczowy ekwipunek. Pomni na niestałość bieszczadzkiej aury ze zdwojoną siłą odprawialiśmy wieczorne rytuały odpędzania deszczu, przy okazji susząc przemoczone buty przy ognisku.

W piątek wszyscy razem i każdy z osobna mogliśmy odetchnąć z ulgą – świt przywitał nas słońcem i błękitnym niebem. Nadrabiając czas stracony w czasie deszczowych dni, pracowaliśmy z zacięciem przekraczając wszelkie normy, plany i kalkulacje. W tym miejscu nie pozostaje nic innego jak podziękować tym którzy swoim poświęceniem i ciężką pracą zadali kłam socjalistycznym, kapitalistycznym i kolektywistycznym definicjom pracy, pojęcie to windując na poziomy nieosiągalne dla zwykłych śmiertelników. Dzięki staraniom ludzi, także tych anonimowych, acz równie zaangażowanych, w piątek późnym wieczorem mogliśmy ze spokojem stwierdzić, że wszystko co mogliśmy zrobić, aby przygotować nasz festiwal zostało dokonane.

Po ciężkiej pracy, musi przyjść czas na odpoczynek. Takim czasem było spotkanie z  Andrzejem Szęszołem i Andrzejem Ciachem, które odbyło się w piątek w karczmie „Łemkowynie”.

Kameralność to jedno z oblicz Bieszczadów, jednak na ten jeden dzień  w roku odchodzi się od ogniska i spokojnych śpiewów przy akompaniamencie gitary i spotykamy się pod sceną naszego festiwalu. Będąc pomni na fakt, że ludzka natura nie przepada za nagłymi zmianami, postanowiliśmy przynajmniej na ile to było możliwe złagodzić przejście od kameralności w festiwalową przestrzeń.

Na terenie agroturystyki „TRAMP” pod wiatą na ognisko Gulek znawca i użytkownik egzotycznych instrumentów z całego świata prowadził warsztaty gry na aborygeńskim instrumencie Didgeridoo (czyt. Didżuridżu). Jednocześnie na teren festiwalu w najbliższą okolicę ciśniańskiego „Orlika” przybyli eskortowani przez policję motocykliści. Uczestnicy zlotu motocyklowego w Dołżycy wygospodarowali dla nas ponad sto jednośladów (choć zdarzały się wyjątkowe przypadki dwuśladowych maszyn o niezidentyfikowanej przynależności). „Pirates of Roads” z Rzeszowa nie tylko zjawili się na przegląd motocyklowy od WSK-i do Hondy, lecz przy okazji zorganizowali wewnętrzne zawody „palenia gumy” i wolnej jazdy.  W tym miejscu dziękujemy Sfinksowi za pozostawienie na asfalcie sporej części swojego ogumienia.

Po takiej dawce wrażeń nadszedł czas na złapanie oddechu. Pierwsi przybyli goście mogli w oczekiwaniu na oficjalne otwarcie festiwalu odwiedzić stoiska handlowe, napić się zimnego piwa i posilić się, aby mieć siły na cały dzień niezapomniany wrażeń o czym przypominał jak zawsze nasz wodzirej „Bury” Denisiuk.  Jak wielu naszych gości zwróciło uwagę, okres strojenia się zespołów nie był okresem straconym. Już w czasie przygotowań do koncertów można było zapoznać się ze sporą dawką dobrej  i różnorodnej muzyki .

Gdy już wszyscy byli gotowi, nadszedł czas na oficjalne rozpoczęcie naszego festiwalu. W tym roku Ryszard „Bury” Denisiuk osamotniony musiał sam unieść ciężar prowadzenia imprezy, co jak wychwycili czujni obserwatorzy, wyszło mu jak zawsze dobrze, choć oczywiście nie bez potknięć, na co wskazali nasi pierwsi wykonawcy- zespół Łopienka, który  rzecz oczywista nie jest chórem.

Pogoda długo nie dała nam o sobie zapomnieć i chwilowy drobnym deszczem przypomniała nam, że jedynie z jej przyzwolenia świeci słońce, za co w tym miejscu bardzo jej dziękujemy i prosimy o adres, gdyż jako organizatorzy chcielibyśmy wysłać jej listowne podziękowania wraz z załącznikiem – płytą ze zdjęciami z festiwalu.

Po dawce folkowego śpiewu wprost z naszego regionu nadszedł czas na prawdziwego męskiego bluesa, który jak okazało się z regionem Bieszczadów miał więcej wspólnego, niż początkowo można było się spodziewać. Projekt Arka Zawilińskiego i Na Drodze „Blus dziewięciu” okazał się liryczną szorstko opowieścią o bieszczadzkich zakapiorach w konwencji „pijanego dzikiego zachodu”. Zespół zaprezentował dziewięć utworów, zapowiadanych przez Rafała Dominika autora tekstów, w których dziewięć już legendarnych postaci bieszczadu spotykało się  w surowej metaforycznej konwencji z twardym życiem i nieuniknioną śmiercią.

Po takiej dawce męskiej poezji i męskiego twardego nostalgicznego brzmienia nadszedł czas na pierwiastek poezji wysublimowanej w innych rejestrach estetyki. Pierwszym jej etapem było rozstrzygnięcie konkursu „Dźwiękosłowa”, który wygrała młoda miejscowa poetka Monika Kawulicz. Wręczenie pamiątkowej ikony Chrystusa Pantokratora wykonanej przez Jadwigę Denisiuk dokonał Eryk Kurkowski przewodniczący jury konkursu „Dźwiękosłowa”. Po deklamacji wiersza przez autorkę (tekst wiersza na stronie internetowej), nastąpiła prezentacja poezji legendarnego już bieszczadnika Ryszarda Szocińskiego, któremu przy prezentacji swojej poezji akompaniował na gitarze jego przyjaciel – poet,kompozytor Andrzej Baryła.

Jak doskonale jest to wiadome, Bieszczady to miejsce, w którym przenikają się i nakładają na siebie nie tylko liczne inkantacje kulturowe, lecz również, a może przede wszystkim, różne ludzkie rozwiązania. To właśnie ekumenizm Bieszczadów od lat przyciąga do siebie wielu tych o których później pisze się blusa. Ten atrybut naszych gór znów dał o sobie znać, widać to na przykładzie kolejnego zespołu, jaki zaprezentował się na nasze festiwalowej scenie. Jak przyznali sami członkowie Plateau, Bieszczady stają się ich miejscem, czego udokumentowaniem może być fakt, że materiał na nową płytę nagrali w pobliskim Majdanie. Tym razem Plateau postanowił zaprezentować po raz pierwszy szerszej publiczności nowe aranżacje utworów Marka Grechuty. Jak bywa w takich przypadkach – nowe interpretacje znanych i kochanych, a szczególnie tak wybitnych dzieł wzbudza wiele mieszanych emocji. Szczególnie wiele emocji wzbudzał fakt, że zespół Plateau znany jest z mocniejszego rockowego brzmienia, które miało zostać skonfrontowane z poezją Grechuty. As it turned out, energetyczne brzmienie oparte na gitarowych riffach i mocnej perkusji nie zawiodło. O gustach się nie dyskutuje, lecz należy przyznać, że Grechuta w wykonaniu Plateau brzmiał bardzo dobrze, a opinie tak występie zespołu jak o podejściu do twórczości pana Marka były pozytywne.

Po koncercie Plateau wójt Gminy Cisna Renata Szczepańska wręczyła sponsorom pamiątkowe rzeźby z festiwalu wykonane przez poetę i rzeźbiarza Andrzeja Ciacha.

Aby widzów przygotować do zbliżającego się koncertu, prezentacji swojej poezji już w przekrojowym spektrum dokonała nasza laureatka Monika Kawulicz. Młoda twórczyni zachwyciła swoją postawą nie tylko laików, lecz również tych, którzy przez lata  zaprawieni zostali w poetyckich bojach. Szczerze dopingujemy młodą poetkę i czekamy na kolejną prezentację swoich niemałych możliwości w przyszłym roku w konkursie „Dźwiękosłowa”.

Podtrzymaniem poetyckiej prezentacji pani Moniki był występ zespołu Andrzeja Szęszoła wykonującego poezje Andrzeja Ciacha. Autorskie teksty podpierane przez wirtuozyjną klasyczną gitarę  zmuszały do skupienia i uważnego słuchania. Wyrosłe na Bieszczadzkim gruncie znane i kochane brzmienie znów sprowadzało nas w pobliże ogniskowego ciepła, a poetyckie teksty pozwalały wędrować poprzez bieszczadzką noc . To ciepło członkowie grupy podtrzymywali również poza sceną, poprzez swoją aktywność,  zaangażowanie i bezinteresowność  w nasz festiwal za co im z całego serca dziękujemy.

Bieszczady to również miejsce niespodziewanych spotkań i zaskakujących zdarzeń. Pomimo wieloletnich przygotowań i oswajania się z naturą Bieszczadów po raz kolejny zostaliśmy zaskoczeni przez te buczynowe góry. Jeszcze nie wybrzmiały ostatnie dźwięku koncertu Andrzeja Szęszoła, gdy na scenie pojawił się niespodziewany, acz mile widziany gość. Już pierwsze słowa nie pozostawiały złudzeń kto znalazł się przy mikrofonie. Zachrypnięty głos Eugeniusza „Siczki” Olejarczyka wyśpiewujący „Moje Bieszczady” było wydarzeniem nie tylko dla młodych adeptów punk rockowej subkultury, lecz wycisnęła nie jedną łzę z tych, którzy już lata temu koszulki z napisem KSU schowali głęboko w szafie i wyciągali jedynie na specjalne okazje.

Jak już wspominaliśmy, Bieszczady to osoby, postaci, które zakorzeniły się w tych górach i już zawsze będą kojarzone z tym miejscem. Tak było z każdym z pamiętnych zakapiorów, tak jest z „Siczką” Olejarczykiem, tak również jest z postacią Krzysztofa Myszkowskiego, który równie niespodziewanie jak wokalista KSU zaszczycił nas swoją obecnością, za co mu dziękujemy (i przepraszamy za literówkę w nazwisku, zapraszając jednocześnie na przeprosinowe piwo!) .

Bieszczady zawsze kojarzyć będą się z poezją – czy będzie to poetyka „brudnego” blusa czy poezje Ryszarda Szocińskiego, czy wreszcie mocna i chrypliwa punkowa opowieść o Bieszczadach i wiecznym buncie – Bieszczady i poezja stały się synonimem. Poezja to również miłość i taka poezja na naszej scenie znalazła miejsce. Znani już z pierwszej edycji naszego festiwalu Agata Rymarowicz i Tadeusz Krok i zaprezentowali po raz kolejny wspaniałą melancholijną poezję o miłości i ludzkim losie. Wśród podnoszących się wieczornych mgieł mogliśmy być świadkami podróży do najgłębszych pokładów ludzkiej natury.

Bieszczady to również zabawa, często huczna i szalona jak kozacki taniec. Nie zapominając o ekumenicznym charakterze naszej imprezy i tym razem nie mogło zabraknąć formacji muzyków, która przypominać nam będzie, że Bieszczady to miejsce spotkania się trzech różnych narodów. „Berkut”  - zespół polsko-ukraińskich muzyków wkroczył na scenę już późną nocą. Zapowiedź ”Berkuta” jako zespołu wykonującego wysoce energetycznego folk rocka rozgrzała wszystkich, lecz również zaostrzyła apetyt. Jeżeli ktoś kiedyś miał wątpliwości, co do tego dlaczego kozaków nazywało się gorącogłowymi, po występie „Berkuta” nie miał już wątpliwości, że ukraiński ogień naprawdę jest w stanie topić najtwardszy lód. „Berkut” zaserwował nam kawał dobrej autorskiej ukraińskiej muzyki o poziomie energii bliskim reaktora atomowego. Genialny kontakt z widownią i mocne rockowe brzmienie poderwała na nogi wszystkich, również tych oglądających koncert z sektorów VIP-ów. Jakby tego było mało, chłopaki z „Berkuta” z rozbiegu po potrójnym bisie i gromkich oklaskach pojawili się w naszej najbliżej okolicy, gdzie z tak zwanego rozbiegu zaserwowali nam koncert na dwa głosy i akordeon. Z bólem serca musieliśmy im zezwolić na powrót do rodzinnego miasta, lecz liczymy na ich kolejne odwiedziny.

- Drugi Festiwal „ Natchnieni Bieszczadem” uważam za zakończony i zapraszam na trzecią edycję  za rok!  – takimi słowami  Ryszard „Bury” Denisiuk pożegnał o północy z soboty na niedzielę gości naszego festiwalu. My również uważamy, że nasz festiwal dobiegł końca i my również zapraszamy za rok pewni, że trzecia edycja naszego festiwalu, będzie na zasadzie ciągłego progresu wydarzeniem jeszcze wspanialszym.

Na koniec, jak to zawsze bywa, odrobinę słodyczy i goryczy.

Niestety z przykrością musimy zauważyć, że nie odbyły się warsztaty artystyczne dla dzieci, których wykonawcą miał być Marek Pyś. W tym miejscu przepraszamy wszystkie dzieci oraz rodziców, których niemała liczba przybyła na zaplanowane spotkanie. Doskonale zdajemy sobie sprawę, że nawet rozdane jako rekompensata słodycze nie osłodzą zawiedzionych nadziei. Dlatego też panu Markowi dziękujemy za taką formę współpracy.

Jako fakt pozytywny, z dumą musimy zaznaczyć, że po raz pierwszy nasz Festiwal, dzięki  prężnej współpracy sponsorów i wolontariuszy zakończył się wynikiem dodatnim. Wszystkim za to z całego serca dziękujemy.

For assistance in implementing warmly thank the organizers of the festival include:

Kowari "sp. z oo

Irenaeus Heczko- Przedsiębiorstwo Nexter  Katowice

Firma ZETO Rzeszów

Firma ,,AIR-PARTNER” Kasprzak Robert Mielec

Firma ,,Ether” Andrew Bodnar – Sanok

AGRA Sp. z oo. Dystrybutor Słodyczy Rzeszów

Robercik Kaczmarek Mielec

Zygmunt Kulenty Cisna

ZEW Solina Myczkowce SA

Restaurant ,,Łemkowyna” Cisna

Samorządowe Centrum Kultury Mielec

Restaurant ,,Inn at the Harnas ” Cisna

Agroturystyka  ,,Deer jump” Cisna

Firma ,,TRAMP”  Cisna

Andrzej Machoń ze Stężnicy

Aquarel

Arkom

Bar “Pasibrzuch”

Chmielu

FH Domicela Sp. z o.o.

Polskie Radio Rzeszów

FHU EDMARK Ustrzyki Dolne

Gold Drop

Hurtownia Baligród – Mariusz  Owsianik

Hurtownia Budowlana Dołżyca

Legionowskie Trole – Michael tray

Firma “Lidia” – Mirosław Gimla Kalisz

M.R. Rachwalscy Sklep Spożywczy Cisna

Multi Produkt Lesko

Paweł Sikora Sklep Spożywczy Cisna

Firma “Efekt” – skuteczny coaching – Agnieszka Brodzik

Pirates of Roads Rzeszów

TVP Rzeszów

Storci Polska Sp. z o.o.

Karczma Wilcze Echa Dołżyca

BEZ WASZEGO udziału nie udałoby się tego dokonać!

Here below the first two descriptions of the festival:

- a newspaper editor in the parish of Jaroslaw article successes in the Bieszczady

- from Puls Wielun

/przepraszamy za jakość/

Happened. On Friday and Saturday in late July and August in the festival was held Cisnej "inspired BIESZCZAD". How it is, however, such type of projects – It all started well in advance and require a huge contribution to people interested in the development of our region, for which we sincerely thank the sponsors and especially Ireneusz Heczko and Tomkowi Budkiewiczowi,with members of our Association, and a wide range of volunteers, who do not easily szczędzili, aby nasz festiwal mógł się odbyć.

For us, the symbolic moment when the organizers of the festival was Thursday evening, where the presence of the people most closely involved in the festival have been raised three state flags in the idea of bringing the love of the Bieszczady unifying adjacent communities. At the same time bringing to the mast of Poland, Slovak and Ukrainian flags would indicate the direction of further development "inspired BIESZCZAD" as the festival multikulturowego, where not only the Polish, lecz również ukraińscy i słowaccy artyści będą mogli przedstawić  swą twórczość wiążącą się z Bieszczadami.

Kremenalos

Friday

Wszystko rozpoczęło się od kilku słów wstępu wygłoszonych przez prowadzących Ryszarda „Burego” Denisiuka i Agnieszki Wieleba – Maślany.

Then, we took care of our youngest guests, for whom the theater was showing the classic children's poetry in English, połączone z warsztatami plastycznymi.

When we put the same emperor at the Imperial, it is time to clear the scene, which presented themselves not as yet known, but interesting teams selected from those, who have indicated their willingness to present their music to "inspired BIESZCZAD. Charyzma occurring, their enthusiasm and energy in this hot July day started downloading from the site Cisnej more and more new guests, who can listen to rock arrangement of poetry performed by the incredible group of Dynów Mouth of Truth

When struck 17:30 it was the start of the concert the "inspired" from a high C Bieszczadzka band started on a good day presenting the classics of Polish and Ukrainian folk songs in rock bluesowo arrangement. The beginning of truly exquisite, but only the beginning . In the atmosphere of folk texts had already left by the end of the day, but the second team, Tołhaje, its at the frontier of the original sounds of folk music and surreal sounds onirycznych moved everyone in the world dreams, jakie mogą się przyśnić tylko w bieszczadzką księżycową noc.

We broke the dreamy dance songs full of energy band Drewutnia presents not only a great musical art, but also often have a wide range of forgotten folk instruments, by which all showed, that this, the old, może nieść  w sobie ogromny energetyczny potencjał.

You started dancing and fun for the entire concert, and when everyone has come to an end barely have steel legs just thinking about a cold beer to complement and draw the fluid forces to the last attraction of the night, that is, play with the team Siklawa . Energy from the music of the folk character tatra, Cisnej already known from recent concert, and took all this time to continue to play a beautiful and full of energy vocalist singing in gwarze highlander zauroczyły unless each man at the scene of so, that wanted to be the Janicki, you were singing about in search of one of his songs. Pomimo lipcowego nocnego chłodu będącego w Bieszczadach zapowiedzią wspaniałej pogody na dzień następny wszyscy bez wyjątku szaleli w rytmie hipnotyzujących śpiewów i rytmicznej muzyce zespołu spod Tatr.

Thus ended the first day, lecz wspomnienie z tej zabawy zostaną z nami na długo.

Saturday

Saturday as expected turned out to be another day of vacation upalnym. Since early morning the streets Cisnej roznosiła music concert Friday as a reminder. Outdoor catering in the south has taken his score serving excellent food and cold beer, o czym nieraz wspominał Ryszard Denisiuk zwany Burym.

Adequately prepared for the audience took the first artists to represent in this year's free Bieszczady scene. This time, their skills presented two bands and, as in such cases, not always of similar level and kunszcie. Team simply Przemyśla surprised us just as the audience, however, in accordance with its jurisdiction flows and finally ended with a concert. Another group, who entered the stage was a team Restaurant, that his bluesowym and sounds funkującymi raised the bar for future performers. Teraz mogliśmy rozpocząć prawdziwe poetyckie bieszczadowanie.

How well known, Bieszczady never release the poetry objęć, which apparently in the town found the perfect enclave, to connect to the guitar while singing focal. Perfectly well known, so that no one not told about the places where poetry is so natural, piętrzące as the top, as Edward Stachura. To honor his memory in 30 anniversary of his death, could not run his poetry, his story , Finally, his spirit. Patron of the festival Saturday to us the voice and artistry Make branches, that intimate concert for guitar and saxophone once again convinced us utwierdził, że takie postacie jak Edek Stachura nie mogą być zapomniane.

For poetry may be done, could not fail of its representatives from the Bieszczady Mountains. To promote poetry anthology Bieszczadzkie "BIESZCZAD inspired" their work przestawili poets, which rows have been inserted in the zbiorku. Do not run the indigenous ciśniańskiego smaczku, which was read by one of Raphael Dominica stories appearing in a book by its. History of the "Bieszczadzkich stories Siekierezady" only increased appetite for food as, and on the music, a my nie mogliśmy naszych gości głodzić.

Unfortunately, the festivals are to each other, that not everything, what was planned, plan is kept. After hours of fighting that is the scene of dead matter, we managed to finally start the next part of our festival, that is, performance Brand and Agata Rymarowicz Step Team. Full of beauty and melancholy note przeplatanej with energetic songs poetically-oczarowały regional audience, regardless of age or sex. Artists from the heart of the Bieszczady showed understood what it means to love and to tell Bieszczady on stage and should be granted with a pure heart:  ta opowieść się podobała.

When it is so high, fear to look down. This time, however, no one does not need to do this. After a wonderful concert Agata and Mark entered the scene at the formation of exotic Klemz Max Volume. With the announcement of musicians could learn, that playing jazzujący Jewish folk musicians to open up all possible types of ethnic music, not only on stopping sounds, but also on the instruments – and said the truth. Presentation of the entire range of instruments, sometimes very exotic artists wlali into the hearts of audiences with the spirit of cultural ecumenism highest quality shelving. Dopiero po trzecim bisie i owacjach na stojąco zespół mógł bezpiecznie opuścić naszą scenę.

At the end of the Festival "Inspired Bieszczady" appeared Peter Bukartyk. Concert of chamber music for two guitars rozbawił wytrwałych most of our guests wsłuchujących often in ironic, acz zawsze humorystyczne i zdystansowane teksty twórcy.

Thus the festival came to an end Saturday, and we could finally breathe with relief. As it turned out, the festival as the artistic, as he was very successful organizational. Impressions, which has provided us with the musicians, niezapominane and remain in this space to thank them with all my heart. Thank you also to our invaluable sponsors, so great that, and the modest, dla których tak nasz region jak nasza idea są godnymi uwagi.

At this point, there remains nothing else, How do I invite all concerned to Cisnej next year. Stronger in the experience we are convinced, for the year that the festival will be an event, which will become a permanent feature of cultural significant gwiazdozbioru Bieszczady, a swym wpływem będzie kształtował kierunek rozwoju naszego regionu.

Television Division of Poland in Rzeszow

Polskie Radio Rzeszów

We, that many people in Poland and beyond this corner of the world - Bieszczady, wydaje się być najbliższym sercu i dla wielu spośród nich jest natchnieniem w tworzeniu rzeczy ważnych i ponadczasowych.
Nie jest to oczywiście jedyne nasze przedsięwzięcie, but as long as it is what it aims at the most important and deeply believe, that with the help of people of good will we be prepared to a real feast of music,theater, Film, sztuki i literatury.

We invite you therefore to look at our website, bo tutaj z czasem będą pojawiać się kolejne informacje o naszym przedsięwzięciu.